0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Manastır Askerî İdadisinde öğrenciyken sıtma hastalığına yakalanmıştı, bu enfeksiyonu birkaç kez ağır şekilde geçirmişti. 1896’da ölebilirdi ama ölmedi.

Derne’de İtalyanların Trablusgarp’ı işgali sırasında Tobruk karargâhına yapılan taarruzdaki patlamada sağ gözü kum taneleri ve kireç parçaları nedeniyle ciddi şekilde yaralanmıştı. Gözündeki hasar kalıcı bir iz bırakmıştı. 17 Ocak 1912’de ölebilirdi ama ölmedi.

Savaşın ağır koşulları altında böbreklerinde rahatsızlık başlamıştı. Şiddetli öksürükler, nezle ve sıtmanın nüksetmesi gibi sorunlarla uğraşmış; tedavi için Viyana’daki sanatoryumlara gitmek zorunda kalmıştı. I. Dünya Savaşı Yıllarında ölebilirdi ama ölmedi.

Sabah saat 04.30’da gerçekleştirilen Conkbayırı süngü taarruzu sırasında bir şarapnel misketi göğsünün sağ tarafına isabet etmiş, sağ göğüs cebindeki saat sayesinde ölümden kıl payı kurtulmuştu. 10 Ağustos 1915’te ölebilirdi ama ölmedi.

Sakarya Meydan Muharebesi öncesinde Polatlı cephesinde incelemelerde bulunduğu sırada, bindiği “Karabaş” adlı atın ürkerek fırlaması sonucu yere düşmüş, bu düşme neticesinde kaburga kemikleri kırılmıştı. Sakarya Savaşı’nı kaburgaları sarılı halde, yönetmişti. 12 Ağustos 1921’de ölebilirdi ama ölmedi.

Cumhuriyetin ilanından kısa bir süre sonra, Çankaya Köşkü’nde geçirdiği yoğun stres ve yorgunluk nedeniyle göğsünde ve sol kolunda şiddetli ağrılarla kendini gösteren koroner spazmlar (kalp krizi tehlikeleri) yaşamıştı. Kasım 1923’te ölebilirdi ama ölmedi.

Ziya Hurşit ve ekibi tarafından, Atatürk’ün İzmir seyahati sırasında planlanan silahlı ve bombalı suikast girişiminde emniyet makamlarının durumu son anda haber alması ve Giritli Şevki’nin ihbarı sayesinde suikast engellenmişti. 14 Haziran 1926’da ölebilirdi ama ölmedi.

Kalbiyle ilgili sıkıntılar nüksetmişti, Berlin ve Münih’ten gelen Prof. Dr. Kraus ve Prof. Dr. von Bergmann tarafından Ankara’da muayene edilmişti. Mayıs 1927’de ölebilirdi ama ölmedi.

Belirtiler başlamıştı. Vücudunda kaşıntılar, halsizlik ve dönemsel burun kanamaları görülmüştü. 1937’de ölebilirdi ama ölmedi.

Yalova Termal Otel’de Dr. Nihat Reşat Belger tarafından muayene edilmiş ve ilk kez kesin olarak siroz teşhisi konulmuştu. 22 Ocak 1938’de ölebilirdi ama ölmedi.

Ankara’da toplanan Türk hekimler ve sonrasında Fransa’dan davet edilen ünlü profesör Noel Fiessinger tarafından muayene edilerek istirahat etmesi istenmişti. Hatay meselesi nedeniyle bu süreçte temposunu düşürmemiş, halkın ve ordunun huzuruna son kez çıkmıştı. 19 Mayıs 1938’de ölebilirdi ama ölmedi.

Hastalığına zatürre eklenmiş, vücudu su toplamaya başlamıştı. Karın bölgesinden ilk defa sıvı alınmıştı. Yaz aylarını Savarona Yatı’nda ve ardından Dolmabahçe Sarayı’nda geçirmişti. Temmuz 1938’de ölebilirdi ama ölmedi.

38 saat boyunca hiç kesintisiz ve ağırlaşarak devam eden komadan sonra 10 Kasım 1938 Perşembe günü saat 09.05’te Dolmabahçe Sarayı’nda ölebilirdi ama ölmedi.

“İki Mustafa Kemal vardır: Biri ben, et ve kemik, geçici Mustafa Kemal… İkinci Mustafa Kemal, onu ‘ben’ kelimesiyle ifade edemem; o, ben değil, bizdir! O, memleketin her köşesinde yeni fikir, yeni hayat ve büyük ülkü için uğraşan aydın ve savaşçı bir topluluktur.”

Tanıttığı alfabeyle yazılan bu yazı her okunduğunda; herhangi bir sınıfta bir kız öğrencimiz her parmak kaldırdığında; laboratuvarda genç bir kimyager kızımız insanlık için faydalı bir formül bulduğunda; Türk Milli Kadın Voleybol Takımımız bir kupa kaldırdığında; yüzünü görmemiş, sesini duymamış bizlerin 88 yıl sonra bile her aklımıza geldiğinde Mustafa Kemal ölür mü hiç!