0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

İhracat yükünü çeken TIR şoförleri ailelerinden uzakta iftar yapıyor. Yurt içinden yükledikleri ürünleri yurt dışına götüren tır şoförleri, ramazanı ailelerinden uzakta geçiriyor. Tır şoförü Abdullah Göl, “Ailemizden uzaktayız biraz sıkıntılı, buruk geçiyor ama alıştık artık yapacak bir şey yok. Ramazanlar yıllardır böyle geçiyor. Güzel bir iftar sofrası hazırladık” dedi.

Türkiye’den Avrupa’ya ihraç edilen ürünleri taşıyan tır şoförleri, oruçlarını ailelerinden uzakta açıyor.

Tır şoförleri, Kapıkule Sınır Kapısı’ndaki tır parkında meslektaşlarıyla kurdukları iftar sofralarında bir araya geliyor.

Araçlarının dolaplarına koydukları yiyeceklerle meslektaşlarıyla sofra kuran tır şoförleri, oruçlarını hep birlikte açıyor. İhracata katkıda bulunan tır şoförleri, ramazanı da ailelerinden uzakta geçiriyor.

“RAMAZANLAR YILLARDIR BÖYLE GEÇİYOR”

Tır şoförü Abdullah Göl, Kapıkule Sınır Kapısı’ndaki tır parkında meslektaşlarıyla iftar hazırlıkları yaptıklarını söyledi.

Ailesinden uzakta olsa da arkadaşlarıyla oruç açtığını belirten Göl, şöyle konuştu:

“Ailemizden uzaktayız, biraz sıkıntılı ve buruk geçiyor ama alıştık artık, yapacak bir şey yok. Ramazanlar yıllardır böyle geçiyor. Güzel bir iftar sofrası hazırladık. Çorba, salata, et kavurması ve üzerine çay var. Çok şükür Allah’a, her şey var.”

Tır sürücüsü Muharrem Taraş da ramazan ayının yollarda zor geçtiğini dile getirdi.

Meslektaşlarıyla birlikte oruç açmanın zorlukları hafiflettiğini anlatan Taraş, “Ailemizden uzaktayız, buruk bir duygu; anlatılmaz, yaşanır. Ramazanın en az 15 günü yollarda geçiyor, bazen tüm ayı yollarda bitiriyoruz.” dedi.

Tır şoförü Halil Baş da mesleğin en zor kısmının aileden uzak kalmak olduğunu vurguladı.

Ramazanın ilk günü meslektaşlarıyla iftar sofrası hazırladığını belirten Baş, şunları kaydetti:

“Zorlukları oluyor tabii. Şu an tır parkında arkadaşlarımızla iftar sofrası hazırladık ama bazen bu fırsatı bulamıyoruz. Bazen sıralara denk geliyor, iftar saati ileri geri derken yapamıyoruz. Aracımızın dolabına yiyecek malzemesi koyuyoruz, onlarla iftar soframızı hazırlıyoruz. Bu akşam arkadaşımızın eşi hazırlamış, yanına koymuş, onu paylaştık. Kendimiz de bir şeyler yapıyoruz. Bu mesleği yaptıktan sonra alışıyorsunuz.” (aa)